|
Vegere
Jenîneke bi deng ji
damarên Kurdayetiyê
(Guleke şermîn ji navenda
çanda Laleş ê re , ya çand û rewşenbîriyê)
Bêwar Brahîm

Kurd û Kurdistan , mîna çiyayên berz û bilinde , ku di
bin pêyên zilim û zorê de ji hezarên salan ve ne hatine qirkirin , ev
nav bûye durişmeke zêrîn li ser zimanê dîrokên dêrîn û hevçerx , di
pêvajoyên serhildan û berxwedanên vî miletê leheng de , rojekê netewa
xwe binpê nekiriye , Kefenê cangoriyan li ser destan bû , û di nav
dryayên ji xwînê pêvajoya xwe berdewam dikir .
Yek ji karwanên vê pêvajoya serfiraz , ji bo parastina
ziman , nijad , kultûr û pêmayên gelê Kurd , Ola Êzdiya ye , ku ta
roja îro ev Ol bi nijadpirsteke Kurdewarî , Kurdayetiyê li har çar
aliyên cîhanê diparêze .
Ji ber ku gelê Kurd , hewl dide bi rojgara golobalîzmê
re bimeşe , û ji şoreşa hevçerx û pêşveçûnê bêpar nemîne , rêbazên
hemdem li pêşiya riya xwe datîne û şivîlekên ku paşvebirinê li ser
geliyê pêşketinê rast dike , bi ronakbîriyê digre .
Ji ser dema , gotina ronakbîrê Emrîkî Samoêl
Hintington (dijberiya Şaristaniyan ) û ta roja îro , welatên rojhilat
hewl didin ku vê nerînê û hem jî nerînên welatên Rojava , bi taybetî
Emerîka û Uropa , ji ser xwe bi tevayî , û ji ser Ola Îsalmê bi
taybetî bugherînin , lê boyerên 11 / siptembrê / 2001 ê , ew hewldan
bi xwe re herifandin , nav û rola Ola Îslamê li nav wan kambax tir bû
, bi wê derba xedar Rojavayî bi birînên miletên bindest hestdar bûn ,
hingê bi ber firehî rê li ber mafxwazên doza miletan , mirovahî, aştî
û tenahîyê vebûn , ew reştariya li ser miletên bindest bû ronahî , di
pilanên avahiyên nû de welatên Rojava dest bi pirojeyê Rojhilatê mezin
kirin û nexşeyê nû ji Rojhilat re li ber xwe
danîn .
Bê guman , gelê Kurd , mezintirîn netewe li Rojhilatê
, ku li nav dewletên cîran hatiye perçe kirin , lê .. di gel vê
perçekirinê jî , rojekê vî miletî netewa xwe bi netewên din re ne
buhujandiye , ji bilî Ala Kurdewariyê tu Alên din hilnedane – ez
boyerên serdema Xaçparêz û Osmaniyan u hwd ..nayênim zimên - , rojekê
Ala olperistiya fanatîk û hişk cihê xwe li nav rêzên azadîxwazên
Kurdistanê ne girtiye û ez ne bawerim wê rojekê cihê xwe bigre .
Eger mirov , nerînekê intelektol , bide rewşa miletê
Kurd li tevayê cîhanê û bi taybetî li Başûrê Kurdistanê , piştî ketina
Bexdadê di Nîsana 2003 an de , wê bighêje serencamekê kûr û bi havil
, ku ne Ol , ne Êl û Hoz nikarin giyanê Kurdayetiya li nav gelê Kurd
biçirînin , ev bîr û bawerî yekemîn stûne ji bingeha azadiya
Kurdistanê re .
Li devera Şêxan ê , ku nû ji bin destê rêjîmeke zordar
rizgar bûye û ronaka azadî û zanyariyê bi derengî gihiştiye wê deverê
, bi sedema boyereke civakî , ( Dara Zingila ) li meydana Melek , li
geliyê Laleşê , li zingilên hawaran da , da ku her dilsoz û
welatperewrên Kurd li ser dûmana reş ku ji agirê xezeb û fêlbaziya
dijminên gelê Kurd , ku li asmanê Şêxan hilbû bizîvire , û destê
alîkariyê dirêjî vemiriandina vî agirî bike .
Bê guman , hikûmeta Herêma Kurdistanê kêmasî di
vemirandina vî agirî de nekir û helwîsta Mîr Tehsîn Beg ê Êzdiyan ,
bi rêbaza Kurdayetiyeke resen û aqilmendiyeke hekîm , agirê dijminên
gelê Kurd li erd-bejiya wan vegerand .
Hewldanên wan pencên jehrkirî , di bin perdeya
boyerekê civakî de , ku xwedî armancên çiravî bûn bi van helwîstên
cegerdar tev têkçûn , ew armancên reş , mebesta pêşîn û dawîn ji wan
re , çirandina can û giyanê Kurdayetiya miletê Kurd e , ew nizanin ku
Êzdî resentirîn koke , ji bingeha miletê Kurd re û çiyayê Şingalê û
devera Şêxan perçeyeke pîroze ji xaka Kurdistana azad , ew nizanin ku
têkçûn û çirandina di navbera Sinee û Şîee de , li nav gelê Ereb û bi
taybetî li Îraqê , nikare rêka cogên têkçûnên wisa , li nav miletê
Kurd veke û bi taybetî li Başûrê Kurdistanê , ku bûye Qublegeh ji
hemû Kurdên cîhanê re .
Li cîhanê tevî , eger miletek hebe xwedî dû Hec , ew
miletê Kurde , dema ji Heca musilaniyê li bajarê Mekkê vedigerin û
berê xwe didin Heca Kurdayetiyê li geliyê Laleşê , bi ava Kaniya sipî
destlimêj digrin û li ser zeytûnên darên Şêx Adî difitirin .
Dema Papa yê Vatîkan Binidêkt ê 16 an , di simînereke
xwe de , li bajarê Miyonix li Almanya , li ser zimanê Impiratorekî
Bîzentî , rexne li Ola Îslamê kir , agirbestên xwepêşandanên welatên
Rojhilat careke din rijiyan sikak û kolanan , û kopiyeke pirokratîk ji
Fîlmê karîkatorên rojnamevan Karistin Yostê yê Danimarkê , careke din
derket holê , bê guman karên wisa hov û ne şaristanî , dibin daxên reş
li ser aniyên welatên xwe , miletê Kurd di mijarên wisa de ji xwe
haydare , ne vexwarina zemzem û ne ya zilindarê di peyalên Olê de , li
xwe heram kiriye , ku Selahedînên hemdem li nav me peyda bibin jî , wê
ji Amedê ta bi Mehabadê rizgar bikin , da ku kesek nema bibeje :
Selehadînê Eyûbî bi serket
Bû Lenegekî Ereb ,
Ku têkçûba , wê biba Sîxurekî Kurd ..
Ev armanc ji dewletên ku Kurdistan dagirkirine , berz
û zelale , lewre hewldanên fêlbaziyên xwe çalak dikin û li saza
oldariya musilman û êzdiyan didin , lê .. ava Kaniya Sipî li ber
tofana ava Reş paqij û zelal dimîne , eger di nav qada navnetewî de
nîşana musilmaniyê herdem Şûrê serbixwîne , nîşana Kurdayetiyê aştî û
tenahî û aramîye .
Ji bo ku boyerên wisa nexweş li nav gelê Kurd nema
peyda bibin , ev dueya ku li bal Êzdiyan ji bo mirinê ye , lê min ji
bo jiyanê bi kar aniye , jiyaneke bi aştî û aramî di hembêza welatê
tenahiyê de ,
Di hembêza Kurdistana pîroz de :
Ji dost û dijminan , şermîn ne bin ,
Ji xaniyan , bê dere ne bin ,
Ji Mêray , bê sere ne bin
Ji Çiyan , bê gelî ne bin ,
Avên Kaniyan , li we zuha ne bin ,
We behr , li Buhiştê hebe ,
Deriyê dojehê , li we venebe .
Sed hazar carî Amîn , ji bal Yezadanê jorîn
23 / 02 / 2007
Qamişlo
Jor
|